Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Προσωπογραφία #20 ή Σχεδόν πρόστυχο


Διερρήγνυες καρδιές με δήθεν αγάπη

με έπειθες παιδικά

για όσο

πέρασα σε μια νύχτα στροφής

τη βασική εκπαίδευσή σου.

Αναδύθηκα.

Δε μίκρυνα

Όπως θα ‘θελες.

Τώρα με κοιτάς

από μακριά κι από κοντά

έχεις θάρρος να αγγίζεις

αλλά να μην ακουμπάς

εμένα.

Λυπάμαι

και για μια συνέπεια προσευχής

ίσως κι όχι.

Διαλέγεις, επιλέγεις.

Λες.

Tο τέλος δεν θέλω να μας βρει

αλλού.
 

6/11/15