Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Βιαστική καταγραφή ή Καθημερινό χρονογράφημα

Με το μυαλό στις διαδρομές, κυρίως ή μόνο στις εσωτερικές ή έτσι να λέμε, στο πλάι τσιγάρα και κόκα κόλα για συνοδεία μεταίχμιου ανοίγματος-κορύφωσης παρουσίας ήλιου που σήμερα απουσιάζει επιλεγμένα - λέμε - όπως χθες για να μας προετοιμάσει - λέει - για φάτνη, χνώτα και τη πρώτη ζεστασιά. Με τρεις σταγόνες χιονόνερου να υπόσχονται λευκό τοπίο - ασορτί με το κλίμα  που δε βρίσκεται αλλά ανακαλείται σε παιδικές αναμνήσεις παρακολούθησης ταινίας και... την καρδιά..; Περίεργα ζωντανή με άξαφνους χτύπους υποτιθέμενης κατανόησης μετά από απρόσμενα στάδια τσαλακώματος και αποστράγγισης. Που συνέβη άρα επετράπη. Με το μυαλό κάπως να αναγνωρίζεται στα βασικά. Με το σώμα, πέρα από τις τυπικές αυξομειώσεις, να φαντάζεται την αποδοχή της δικής του ύπαρξης. Στιγμιαία για να ξεχαστεί ή να ξεχάσει άρα να ανατρέψει ή να ακυρώσει τις τόσες στιγμές. Που έφτιαχναν επιλογές άρα πορεία άρα ζωή. Που αντιστοιχεί σε τρία γράμματα αλλά και η βασικότερη αριθμητική δε μοιάζει να βοήθησε ποτέ. Ούτε για τη παραπομπή των τριών άλλων γραμμάτων πάνω σε πλάκα. Τότε, όπως τώρα, θα έχουν και θα βρίσκουν το δικαίωμα να εξηγούν όλοι κάτι εκτός από τον εαυτό τους. Αλλά κι αυτό θα αναγνωστεί σαν μια άτοπη παρατήρηση. Που δημιουργείται για να ακυρωθεί. Σαν εκείνα τα αυτοκαταστρεφόμενα μηνύματα ανάθεσης αποστολών σωτηρίας. Ή, όλοι οι συνειρμοί έχουν μια βάση. Όπως και κάθε σκέψη και η ακραία απλότητα κάθε ερώτησης. Όριο η έκταση του χαρτιού. Σταματώ.

                                                                                                                                     23/12/2016 

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Νικημένος

... Να νιώθεις
      νικημένος (ηθελημένα)
      απ' ό,τι
      αληθινά
     επιτρέπεις
          να σε
       ξεπερνά...

                   18/12/2006

                             (μ. ακρόαση λέξης γαρουφαλόσκονης)

Τώρα...

Τώρα... που όλα τα πριν και τα μετά γίνονται ΕΝΑ.

                                                                 (για το παραπέρα - μόνιμα και στέρεα - ΚΑΠΟΤΕ)
                                                                                                                        
                                                                                                                                     18/12/2016

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Ξέμπαρκος στίχος...

Αν η σημερινή είναι η μέρα των μεγάλων ρουφηξιών σημαίνει πως θ' ακολουθήσει η μέρα των μεγάλων εισπνοών;

                                                                                                    (καθ' οδόν) 11/7/2009

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Εσύ

Χρόνια θα άκουγες τις παύσεις
για να είχες γεμίσει μουσική.

                            28/11/2016

Εγώ

Χρόνια θα διάλεγα τη σιωπή
για να είχα γεμίσει λέξεις.

                             28/11/2016

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Η μη απάντηση

Αν μπορεί να οριστεί
   μια γλυκιά αναστάτωση
 για να
         ξεμπερδευτούν
             τα μπλεγμένα
                στιγμιαία
        για να υπάρξουν
             και πάλι
         θεληματικώς.
    Καταντά συνήθεια.
Που αποτρέπει τα αληθινά.
Όλα συνηθίζονται στ΄ αλήθεια;
Θέλω να μην
                 είμαι
                     η απάντηση.

                               26/11/2016

Δήθεν κατανόηση

Αναγνώσεις
      κι ερμηνείες
             σε δήθεν
         κατανόηση.
     Η πρώτη
        καθαρότητα
           υπαρκτή
              μα
       αγνοημένη.
   Προσπερνάται
           σαν
        παιδικό
           γέλιο
            ή
   αντανάκλαση.
       Ακτίνες
   που φέγγουν.
      Ενοχλούν.

         26/11/2016

Αφουγκράζομαι... ή έστω...

Ανάμεσα σε κέρματα,
          βυθίσεις
         και ήχους
          σταματώ
  κι αφουγκράζομαι
           για λίγο.
     Ένα χαμόγελο
          παλεύει
    να σχηματιστεί
          για να
     ξανασβήσει.
  Αρχή και τέλος.
      Συνέχεια.
      Έννοιες.
        Νους.
       Καρδιά.
          Ζωή.

           26/11/2016

Συναντιόμαστε;

Αν καταργήσουμε
              τον χώρο
                  και
             τον χρόνο
              ανάμεσα
            στα άυλα,
          συναντιόμαστε;

                      18/11/2016

Ελπίδα ή και όχι...

Αν η προοπτική
      του διάφανου
        δεν υπάρχει
         είναι σαν
      να ισοδυναμεί
          με την
      κατάργηση
          της
       ελπίδας.

             18/11/2016

Περίπου παρατήρηση

Αν το μη ορατό
    αποτελεί υλικό
       τότε είναι σαν
         να έχει υπάρξει
              ό,τι μας
               έχει ενώσει.

                     18/11/2016